Schronisko Monte Rosa Hut

Schronisko turystyczne w masywie Monte Rosa w Alpach Pennińskich. Do schroniska prowadzi droga (około 2 h) od stacji Rotenboden (przedostatniego przystanku ekspresu Zermatt-Gornergrat). Przed dojściem do schroniska przecina ona Gornergletscher i Grenzgletscher. W końcowym odcinku droga przechodzi przez płytę skalną, na której szczycie znajduje się budynek. Fragment ten wymaga zachowania ostrożności, ze względu na ekspozycję, nachylenie oraz łatwość upadku na śliskich, zwłaszcza po deszczu skałach. Trasa posiada stałe zabezpieczenia. 

MONTE ROSA

Największy masyw w Alpach Monte Rosa, ustępuje wysokością tylko najwyższej alpejskiej górze Mont Blanc. Masyw jest naprawdę ogromny, posiada aż dziesięć wierzchołków czterotysięcznych:

›Dufourspitze 4634 m,

›Nordend 4609 m,

›Zumsteinspitze 4563 m,

››Signalkuppe 4556 m,

›Parrotspitze 4436 m,

›Ludwigshohe 4341 m,

›Corno Nero 4322 m,

›Balmenhorn 4167 m,

›Piramide Vincent 4215 m,

›Punta Giordani 4046 m.

Stacja Rotenboden

Zębata kolejka z Zermatt (1600m) na Gornergrat (3130m). Przykład tego jak człowiek przekształcił i podporządkował sobie przyrodę. W tle jeden z najpiękniejszych szczytów świata – Matterhorn (4478m). 

Na szlaku : 

Gornergletscher – lodowiec wypływający z masywu Monte Rosa w Alpach Penninskich w Szwajcarii. Jest trzecim co do długości lodowcem w Alpach. Jego szerokość waha się od 1 do 1,5 km. 

Na zdjęciu powyżej - słynne zakole lodowca Gornergletscher oraz grań Gornergrat (ta nieośnieżona). Na zdjęciu można również dostrzec malutki budynek schroniska Monte Rosa Hut.

Historia schroniska

›1894–1895 – wybudowano pierwszą, drewnianą chatę zdolną pomieścić 25 osób.

›1918 – rozbudowa kwater schroniska do 45 miejsc.

›1930 – przebudowa pierwotnej konstrukcji; wzmocnienie budynku 50 cm kamiennym murem.

›1939–1940 – kolejna rozbudowa schroniska. Trzypiętrowy budynek posiada kwatery dla 86 osób. Przemianowanie budynku na Monte Rosa Hut.

›1972–1975 – wraz z rosnąca popularnością turystyki i narciarstwa w regionie schronisko przechodzi dalszą rozbudowę. Dodane zostaje kolejne 30 miejsc noclegowych oraz pomieszczenia na sprzęt narciarski i wspinaczkowy.

›1983–1984 – rozbudowa schroniska do 150 miejsc noclegowych.

›2003–2009 – budowa nowego schroniska (powyżej starego).

Stare schronisko położone jest niżej niż nowe i znacznie różni się od nowoczesnego schroniska, wybudowanego w 2009 roku.

Nie jest to zwykłe schronisko, lecz zaawansowana technicznie konstrukcja wyglądająca jak futurystyczna stacja kosmiczna. Nowe schronisko znajduje się na wysokości 2883 m. w okolicy miejscowości Zermatt. Z zewnątrz przypomina gigantyczny kryształ, natomiast jego wnętrze jest zbudowane w 100% z drewna. 

Za koncepcję i budowę nowego obiektu odpowiedzialny jest między innymi szwajcarski Instytut Technologiczny. Budynek jest w stanie pomieścić do 120 alpinistów, a zaprojektowano go tak, aby 90 % energii potrzebnej do jego funkcjonowania pochodziło ze światła słonecznego. Pozostałe 10 % to w większości gaz potrzebny do gotowania, dostarczany regularnie przez helikopter. Źródłem wody jest otoczenie. Latem woda z topniejących lodowców będzie gromadzona i Magazynowana w zbiorniku, a podgrzewana głównie poprzez energię słoneczną.

Skomputeryzowany system znajdujący się w budynku zarządza zasobami energii i kontroluje emisję dwutlenku węgla, która jest trzykrotnie niższa w stosunku do innego schroniska znajdującego się w pobliżu.

Budynek jest nie tylko atrakcyjnym zakwaterowaniem dla alpinistów, ale również ciekawym obiektem dla miłośników architektury i technologii z całego Świata.

›Widok z okien nowego schroniska na masyw Monte Rosa jest również czymś niezwykłym.

›Schronisko zostało zbudowane przez 35 robotników w czasie dwóch letnich sezonów. Koszt budowy wyniósł 4.3 mln euro.

Most Kusma Gyadi, Nepal

Niesamowite !

KOLEJKA LINOWA MONTE BALDO (WŁOCHY)

Monte Baldo – masyw górski w Alpach Wschodnich.

Leży na granicy regionów Trydent-Górna Adyga i Wenecja Euganejska, w północnych Włoszech, po wschodniej stronie jeziora Garda.

Najwyższy wierzchołek - Valdritta wznosi się na 2218 m n.p.m.

Powierzchnia góry Baldo wynosi około 320 km2.

Masyw góry Baldo rozciąga się od Trentino aż po Veronese nad brzegami J.Garda. Dłuższy bok góry ma prawie 40 km długości.

  

Rejon góry Baldo obfituje w szlaki do uprawiania trekkingu i mountain bike, na których można podziwiać zapierające dech w piersiach widoki na leżące w dolinie Jezioro Garda. Kolejka posiada możliwość przewożenia rowerów.

Zimą kolejka umożliwia wjazd snowboardzistom i narciarzom. Istnieje wiele tras narciarskich.

                Inną cechą Baldo jest nadzwyczaj duża liczba gatunków endemicznej flory i fauny, z których góra słynie w środowiskach przyrodników i badaczy.

Monte Baldo to jedno z najpopularniejszych miejsc turystycznych nad Gardą, głównie za sprawą kolejki linowej, którą z Malcessine możemy wjechać na jeden z jego szczytów. Stamtąd można podziwiac wspaniałe widoki na niemal całe jezioro i otaczające je góry, skały i miasteczka, z tym, że trzeba mieć sporo szczęścia by trafić na pogodę, która na to pozwoli.

Kolejka linowa

v  Wyciąg Monte Baldo jest podzielony na dwie części:

•       Malcesine - 1512 m. długości; 463 m. wysokości

•       Monte Baldo - 2813 m. długości; 1187 m. wysokości

v  Odcinek całkowity kolejki - 4325 m.

v  Kolejka wywozi na wysokość 1760m n.p.m.

v  Czas trwania podróży kolejką – ok. 10 min

v  Pojemność - 600 osób / godzinę (kabiny na 45 i 80 miejsc)

v  Wysokie bezpieczeństwo

v  Możliwość pracy w trudnych warunkach i w nocy

v  Kabina drugiej sekcji obraca, oferując pasażerom 360-stopniowy widok

v  Cena przejazdu –

                12-17 € z rowerem

Dodatkowe informacje

v  Na szczyt warto wybrać się rano

v  Parking i kasy biletowe bywają często zatłoczone

v  Możliwość przewozu psów – w kagańcu i na smyczy

v  Możliwość skorzystania z lotu paralotnią

v  W schronisku można coś wypić i zjeść

v  Dla dzieci przygotowany jest plac zabaw i zjeżdżalnie

GEIRANGERFJORD (NORWEGIA)

Prawdziwą wizytówką i symbolem Norwegii są fiordy. Najbardziej znanym jest szczególnie wąski i stromy Geirangerfjord.

Głębokość: ponad 600 metrów

Długość: 15 kilometrów

Położenie:

‐między wioskami Geiranger i Hellesylt

-południowo-zachodnia część regionu Møre og Romsdal

-Północna kraina fiordów Norwegii

-ok. 100km. od miasta Ålesund

Geirangerfjord wrzyna się w wysokie góry wąskim klinem wygiętym w kształt litery "S", a z jego stromych zboczy spływają warkocze wodospadów:

*De Syv Søstre (Siedem Sióstr)

*Frairen (Zalotnik)

*Brudesløret (Ślubny Welon)

 Ryc. Ślubny welon

  Ryc. Siedem Sióstr

Ryc. Zalotnik

W niektórych skałach można znaleźć ukryte twarze, co także stanowi jedną z atrakcji turystycznych Geirangerfjord

Wzdłuż ścian Geirangerfjord, na wąskich występach jeszcze przed wojną mieszkali ludzie na odizolowanych od świata farmach. Historie opowiadają o dzieciach przywiązywanych do palików, aby podczas zabawy nie spadły z urwiska oraz o farmerach blokujących głazami ścieżki by uniemożliwić przejście poborcom podatkowym. Ostatni mieszkańcy wyprowadzili się stąd dopiero w 1961 r. 

Atrakcje turystyczne

*        rejsy i wycieczki krajoznawcze statkiem po Geirangerfjordzie

*        pływanie kajakiem po Geirangerfjordzie

*        sławne punkty widokowe na Ørnevegen (Drodze Orłów), Dalsnibba i Flydalsjuvet

*        wędrówka po górach na górskie farmy Skageflå i Knivsflå

*        wizyta w Centrum Fiordu Geiranger

Rejsy

Po fiordzie w sezonie letnim kilka razy dziennie kursuje prom wycieczkowy. Trwający niespełna godzinę rejs promem wycieczkowym przez fiord między wioskami Hellesylt a Geiranger należy do jednych z najpopularniejszych atrakcji turystycznych Norwegii. Na przejażdżkę statkiem pośród wysokich skalnych ścian wybiera się co roku około 600 tys. turystów. 

Pływanie kajakiem

Wycieczka kajakiem po Geirangerfjordzie to doskonała okazja aby poobcować z naturą. Kajaki można wynająć w kilku wioskach wzdłuż Geirangerfjordu, a w Geiranger można zapisać się na wycieczkę kajakiem z przewodnikiem.

Punkty widokowe

*        Ørnevegen (Droga Orłów) to najbardziej stromy odcinek drogi rv. 63 na zboczu góry, z Geiranger w kierunku Eidsdal. Znad Geirangerfjordu droga wije się 11 serpentynami i wspina na najwyższy punkt w Korsmyra, 620 metrów nad poziomem morza. W Ørnesvingen zobaczyć można wspaniały widok na Geiranger, Geirangerfjord, wodospad Siedem Sióstr i gospodarstwo alpejskie Knivsflå.

*        Dalsnibba (1 500 metrów nad poziomem morza) i Flydalsjuvet to ulubione atrakcje turystyczne na tym obszarze. Miejsca dają niepowtarzalną okazję, aby podziwiać widoki na surową norweską przyrodę, oddychać czystym powietrzem i być w najwspanialszym miejscu światowego dziedzictwa. 

Geirangerfjord od roku 2005 wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Otrzymał on od National Geographic laur najlepiej na świecie zarządzanego miejsca światowego. Każdego roku przybywa w to miejsce ponad 700 000 turystów i 150-200 statków wycieczkowych.